تست اضطراب اجتماعی (SAIN)
تست اضطراب اجتماعی

تست اضطراب اجتماعی

۱۴۰۳/۰۹/۲۹
تاریخ انجام تست
مرد
جنسیت
۳۳ سال
سن

شما آزمون اضطراب اجتماعی را با موفقیت تکمیل کردید. این آزمون با ۱۷ سؤال می‌سنجد که بودن در جمع، حرف زدن با آدم‌های تازه و زیر نگاه دیگران بودن تا چه اندازه شما را نگران یا ناراحت می‌کند. نمره بالاتر نشان‌دهنده اضطراب اجتماعی بیشتر است.

نمره کل اضطراب اجتماعی شما

اضطراب اجتماعی نگرانی از قضاوت و نگاه دیگران در موقعیت‌های جمعی است، از حرف زدن جلوی جمع تا آشنایی با آدم‌های تازه. کمی از این نگرانی در بیشتر آدم‌ها دیده می‌شود. نمره کل نشان می‌دهد این نگرانی تا چه اندازه در شما پررنگ است. این نمره از ۰ تا ۱۰۰ بیان می‌شود و نمره بالاتر نشان‌دهنده اضطراب اجتماعی بیشتر است.

۴۲٫۶
اضطراب کم
اضطراب زیاد

نمره شما ۴۲٫۶ درصد است و در سطح «اضطراب اجتماعی متوسط» قرار دارد. این نتیجه بازتاب نگرانی‌هایی است که در پاسخ‌های آزمون بیان کرده‌اید. به اینکه دیگران شما را چگونه می‌بینند توجه دارید و احتمال اینکه دستپاچه به نظر برسید، شما را نگران می‌کند. در عین حال، به مهمانی‌ها می‌روید و کنار افراد آشنا احساس راحتی بیشتری دارید.

شما پیش از گفتن نظرتان در جمع، به برداشت شنونده‌ها از حرفتان فکر می‌کنید. در یک گفت‌وگوی دوستانه، ممکن است جمله‌تان را چند بار در ذهن مرور کنید تا منظورتان روشن باشد و نادان به نظر نرسید. وقتی چند نفر منتظر شنیدن پاسخ شما هستند، همان جمله‌ای را هم که در ذهن دارید، با دلشوره بیان می‌کنید. گاهی ترجیح می‌دهید ابتدا دیگران نظرشان را بگویند و بعد خودتان وارد صحبت شوید.

بسیار زیاد
زیاد
متوسط
کم

احساس سرخ شدن صورت یا لرزش صدا توجه شما را به خودتان می‌کشاند. وقتی در جمع خانوادگی خاطره‌ای تعریف می‌کنید، ممکن است با احساس گرم شدن صورت، فکر کنید بقیه متوجه سرخ شدن صورت و دستپاچگی شما شده‌اند. در ادامه صحبت، بخشی از حواستان به چهره و صدایتان می‌رود. وقتی به واکنش بدنتان فکر می‌کنید، حفظ رشته کلام برایتان سخت‌تر می‌شود.

شنیدن انتقاد از کسی که نظرش برایتان مهم است، شما را ناراحت می‌کند. اگر یکی از نزدیکان به شیوه بیان خواسته‌تان ایراد بگیرد، در کنار توجه به حرف او، نگران برداشتی می‌شوید که از شما دارد. حرفش تا مدتی در ذهنتان می‌ماند و به این فکر می‌کنید که آیا شما را نادان یا دستپاچه دیده است. گاهی ترجیح می‌دهید خواسته‌تان را با احتیاط بیشتری بیان کنید تا با ایراد گرفتن او روبه‌رو نشوید.

کنار آشناها با آسودگی بیشتری در جمع می‌مانید و گفت‌وگو را دنبال می‌کنید. در جشن تولد یک دوست، راحت‌تر درباره خاطره‌ای مشترک با کسانی که می‌شناسید صحبت می‌کنید و در آن جمع احساس آشنایی بیشتری دارید. صحبت با یک مهمان تازه گاهی برایتان سخت می‌شود، به‌ویژه وقتی شروع گفت‌وگو بر عهده شماست. ممکن است ابتدا کنار دوستانتان بمانید و برای پرسیدن یک سؤال ساده از فرد تازه‌وارد کمی مکث کنید.

خلاصه وضعیت شما

در این بخش، سطح اضطراب اجتماعی شما، نمره و بازه اطمینان آن، رتبه شما در میان کاربران این آزمون و میانگین هم‌سالانتان در یک نگاه آمده است.

سطح اضطراب اجتماعی شما
اضطراب اجتماعی متوسط

بعضی موقعیت‌های جمعی، مثل حرف زدن جلوی دیگران، کمی نگرانتان می‌کند، اما بیشتر وقت‌ها از پسشان برمی‌آیید.

نمره شما
۴۲٫۶ از ۱۰۰
بازه اطمینان ۹۵٪
۳۱ تا ۵۵
رتبه درصدی در کاربران این آزمون
٪۳۱
میانگین هم‌سالان شما (۳۰ تا ۳۹ سال)
۴۷
موقعیت شما در جامعه

نمودار زیر نمره شما را با نمره حدود ۱۴۹ هزار نفری مقایسه می‌کند که این آزمون را تکمیل کرده‌اند. این مقایسه از داده‌های همین آزمون به دست آمده و جایگاه شما را در میان کسانی نشان می‌دهد که به همین پرسش‌ها پاسخ داده‌اند. برای همین، رتبه درصدی شما تصویری دقیق‌تر از جایگاهتان می‌دهد که از سطح نمره به‌تنهایی به دست نمی‌آید.

۴۲٫۶
نمره شما (از ۱۰۰)
۵۴
میانگین جامعه
٪۳۱
رتبه درصدی
شناسنامه نمودار
این نمودار از تحلیل پاسخ‌های ۱۴۸٬۷۶۴ نفر به همین آزمون ساخته شده است.
۱۴۸٬۷۶۴
حجم نمونه (نفر)
۵۴ ± ۲۲٫۷
میانگین و انحراف معیار
۳۶٫۸ تا ۷۲٫۱
نمره نیمی از افراد
−۰٫۲۴
چولگی
۰٫۹۳
پایایی (آلفای کرونباخ)
٪۷۸ زن، ٪۲۲ مرد
ترکیب جنسیتی
۱۳ تا ۸۰ سال
بازه سنی
٪۵۷
نوجوانان ۱۲ تا ۱۹ سال

از ۱۵۹٬۹۸۴ پاسخ ثبت‌شده، ۱۱٬۲۲۰ پاسخ کنار گذاشته شد. این پاسخ‌ها ناقص بودند، در کمتر از ۵۵ ثانیه داده شده بودند، برای همه سؤال‌ها یک گزینه داشتند یا سن پاسخ‌دهنده بیرون از ۱۳ تا ۸۰ سال بود. نمره نیمی از کاربران میان ۳۷ و ۷۲ است و نمره‌ها در همه بازه پخش شده‌اند. زنان و نوجوانان به‌طور میانگین کمی اضطراب اجتماعی بیشتری گزارش کرده‌اند و این نگرانی با بالا رفتن سن کمتر می‌شود؛ برای همین نمره شما با کل جامعه مقایسه شده و میانگین هم‌سالانتان جداگانه در خلاصه وضعیت آمده است.

افراد با اضطراب اجتماعی بیشتر

۶۹ درصد از کاربران این آزمون، اضطراب اجتماعی بیشتری از شما گزارش کرده‌اند.

٪۶۹
افراد با اضطراب اجتماعی کمتر

۳۱ درصد از کاربران این آزمون، اضطراب اجتماعی کمتری از شما گزارش کرده‌اند.

٪۳۱
فاصله با میانگین جامعه

رتبه درصدی شما ۱۶ درصد با میانگین کاربران این آزمون فاصله دارد.

٪۱۶

ابعاد اضطراب اجتماعی

در این بخش نتیجه شما در سه بعد اضطراب اجتماعی بررسی می‌شود. «ترس» دلشوره‌ای است که در خود موقعیت جمعی حس می‌کنید، «اجتناب» کنار کشیدن شما از این موقعیت‌ها و تلاشتان برای انتقاد نشنیدن است و «ناراحتی بدنی» اندازه ناراحتی شما از نشانه‌های بدن جلوی دیگران است. هر بعد از چند سؤال همین آزمون ساخته شده و سطح خودش را دارد، پس سطح شما در یک بعد ممکن است با بعد دیگر یا با نمره کل فرق داشته باشد. ابتدا نمای کلی سه بعد می‌آید و سپس هر بعد جداگانه بررسی می‌شود.

ابعادی که در این بخش بررسی می‌شوند
نمودار رتبه درصدی ابعاد

بعد

۵۱۰۱۵۲۰۲۵۳۰۳۵۴۰۴۵۵۰۵۵۶۰۶۵۷۰۷۵۸۰۸۵۹۰۹۵
ترس
٪۴۸
اجتناب
٪۲۶
ناراحتی بدنی
٪۲۶
جدول خلاصه ابعاد
بعد
نمره
رتبه درصدی
سطح
ترس
۵۸٫۳
٪۴۸
متوسط
اجتناب
۳۵٫۷
٪۲۶
کم
ناراحتی بدنی
۳۱٫۳
٪۲۶
کم
ترس

این بعد دلشوره شما را در لحظه‌هایی می‌سنجد که دیگران شما را می‌بینند یا ممکن است درباره‌تان قضاوت کنند. سؤال‌های آن از مهمانی‌ها و گردهمایی‌ها، حرف زدن با غریبه‌ها، دیدار با کسی که قدرت یا مقامی دارد، شنیدن انتقاد، انجام کاری زیر نگاه دیگران و نگرانی از دستپاچه یا نادان به نظر رسیدن می‌پرسند.

نمره
۵۸٫۳
از ۱۰۰؛ نمره خام ۱۴ از ۲۴
رتبه درصدی
۴۸
بالاتر از ۴۸٪ کاربران این آزمون
سطح
متوسط
سطح ۲ از ۴
بازه اطمینان ۹۵٪
۳۹ تا ۷۸
نمره واقعی شما به احتمال ۹۵٪ در این بازه است
فاصله از میانگین
+۱٫۳
بالاتر از میانگین کاربران این آزمون (۵۷)
تعداد سؤال‌ها
۶ سؤال
سؤال‌های ۱، ۳، ۵، ۱۰، ۱۴ و ۱۵ از ۱۷ سؤال آزمون
نتیجه شما در «ترس» میان کاربران این آزمون
تفسیر نتیجه شما در «ترس»

نمره شما در «ترس» ۵۸٫۳ درصد است و در سطح «متوسط» قرار دارد. دلشوره شما بیشتر جایی پررنگ می‌شود که احساس می‌کنید برداشت دیگران از شما به حرفی که می‌زنید یا کاری که در دست دارید وابسته است. روبه‌رو شدن با آدم‌های تازه، بدون احساس زیر نظر بودن، برایتان آرام‌تر می‌گذرد.

اشتباه کردن زیر نگاه کسی که منتظر نتیجه کارتان است، برایتان نگران‌کننده‌تر می‌شود. وقتی مشغول وصل کردن وسیله‌ای هستید و یکی از نزدیکان کنارتان ایستاده است، مکث برای پیدا کردن جای سیم‌ها این فکر را پیش می‌آورد که مبادا دستپاچه یا نادان به نظر برسید. اگر او به روش کارتان ایراد بگیرد، شنیدن آن هم برایتان سخت است و نگرانی از برداشت او پررنگ‌تر می‌شود.

هم‌کلام شدن با یک غریبه، وقتی قرار نیست کاری را در برابرش انجام دهید، برایتان آرام‌تر است. وقتی هم‌سفرتان درباره مسیر حرف می‌زند، ردوبدل کردن چند جمله با او بیشتر حال‌وهوای یک گپ ساده را دارد. در این گفت‌وگو، ناآشنا بودن طرف مقابل به اندازه احساس سنجیده شدن نگرانتان نمی‌کند.

اجتناب

این بعد می‌سنجد که برای دور ماندن از موقعیت‌های جمعی تا چه اندازه کنار می‌کشید. سؤال‌های آن می‌پرسند که چقدر از حرف زدن با آدم‌های ناآشنا، کار یا حرف زدن جلوی دیگران، مهمانی‌ها، مرکز توجه بودن، حرف زدن در جمع و گفت‌وگو با کسی که قدرت یا مقامی دارد دوری می‌کنید. یک سؤال هم تلاش شما را برای اینکه انتقادی نشنوید می‌سنجد.

نمره
۳۵٫۷
از ۱۰۰؛ نمره خام ۱۰ از ۲۸
رتبه درصدی
۲۶
بالاتر از ۲۶٪ کاربران این آزمون
سطح
کم
سطح ۱ از ۴
بازه اطمینان ۹۵٪
۱۷ تا ۵۴
نمره واقعی شما به احتمال ۹۵٪ در این بازه است
فاصله از میانگین
−۱۷٫۸
پایین‌تر از میانگین کاربران این آزمون (۵۳٫۵)
تعداد سؤال‌ها
۷ سؤال
سؤال‌های ۴، ۶، ۸، ۹، ۱۱، ۱۲ و ۱۶ از ۱۷ سؤال آزمون
نتیجه شما در «اجتناب» میان کاربران این آزمون
تفسیر نتیجه شما در «اجتناب»

نمره شما در «اجتناب» ۳۵٫۷ درصد است و در سطح «کم» قرار دارد. شما معمولاً در جمع‌ها شرکت می‌کنید و وقتی نوبتتان می‌رسد، حرف خود را می‌زنید. احتیاط شما بیشتر در کوتاه نگه داشتن بعضی گفت‌وگوها یا تلاش برای انتقاد نشنیدن دیده می‌شود.

دعوت به دورهمی را می‌پذیرید. وقتی پیام دعوت به یک مهمانی خانوادگی می‌رسد، درباره ساعت آن می‌پرسید و برای رفتن آماده می‌شوید. در مهمانی هم با کسی که تازه معرفی شده است صحبت می‌کنید. بعضی وقت‌ها صحبت با او را کوتاه نگه می‌دارید، اما به پرسشش پاسخ می‌دهید و چند جمله‌ای بین شما ردوبدل می‌شود.

برای پیشگیری از انتقاد، در بیان حرفتان کمی احتیاط می‌کنید. پیش از فرستادن پیام به گروه خانوادگی، ممکن است روی جمله‌ای که احتمال می‌دهید کسی به آن ایراد بگیرد، مکث کنید. متن را یک بار دیگر می‌خوانید تا ببینید کدام عبارت جای ایراد دارد. سپس واژه‌ای را عوض می‌کنید و پیام را برای گروه می‌فرستید.

ناراحتی بدنی

این بعد می‌سنجد که سرخ شدن، عرق کردن، تپش قلب و لرزیدن وقتی دیگران حاضرند چقدر شما را ناراحت می‌کند. سؤال‌های آن اندازه ناراحتی شما را از این نشانه‌ها می‌پرسند و از شمار دفعه‌هایی که پیش می‌آیند چیزی نمی‌پرسند.

نمره
۳۱٫۳
از ۱۰۰؛ نمره خام ۵ از ۱۶
رتبه درصدی
۲۶
بالاتر از ۲۶٪ کاربران این آزمون
سطح
کم
سطح ۱ از ۴
بازه اطمینان ۹۵٪
۶ تا ۵۶
نمره واقعی شما به احتمال ۹۵٪ در این بازه است
فاصله از میانگین
−۱۹٫۲
پایین‌تر از میانگین کاربران این آزمون (۵۰٫۵)
تعداد سؤال‌ها
۴ سؤال
سؤال‌های ۲، ۷، ۱۳ و ۱۷ از ۱۷ سؤال آزمون
نتیجه شما در «ناراحتی بدنی» میان کاربران این آزمون
تفسیر نتیجه شما در «ناراحتی بدنی»

نمره شما در «ناراحتی بدنی» ۳۱٫۳ درصد است و در سطح «کم» قرار دارد. واکنش‌های بدن در جمع برای شما بخشی از همان لحظه‌اند و توجهتان بیشتر روی آدم‌ها و حرف‌هایشان می‌ماند. ناراحتی کوچکی هم که گاهی پیش می‌آید، بیشتر به فکر دیده شدن این واکنش‌ها برمی‌گردد.

سرخ شدن یا لرزیدن جلوی دیگران تنها نشانه‌هایی هستند که گاهی کمی ناراحتتان می‌کنند. وقتی در جمع خانوادگی کسی از شما تعریف می‌کند و صورتتان گرم می‌شود، چند لحظه فکر می‌کنید که آیا دیگران سرخی آن را دیده‌اند. بعد دوباره به گفت‌وگو برمی‌گردید و آن لحظه از یادتان می‌رود.

تند شدن ضربان قلب و خیس شدن کف دست را بیشتر به حساب هیجان موقعیت می‌گذارید. پیش از دست دادن با آدمی که تازه معرفی شده، اگر کف دستتان کمی خیس باشد، دست می‌دهید و حواستان به اسم و حرف او می‌رود. در اتاق انتظار شلوغ یک مطب هم اگر قلبتان تندتر بزند، حواستان به نوبتی است که نزدیک می‌شود.

تحلیل‌های نظری

روان‌شناسان نگرانی از قضاوت دیگران و ناراحتی در جمع را از زاویه‌های گوناگونی دیده‌اند. بعضی به وزنی می‌پردازند که نگاه دیگران در ذهن آدم دارد، بعضی ریشه آن را در طبع و در تاریخ کهن ذهن آدم‌ها می‌بینند و بعضی به نقش رابطه‌ها و یادگیری در آن توجه می‌کنند. هر نظریه بخشی از تصویر را روشن‌تر می‌کند. در ادامه، نتیجه شما از نگاه شش نظریه در سه دسته بررسی می‌شود.

تذکر
تبیین‌های این بخش بر پایه نتیجه آزمون شما و مطابق با نظریه‌های معتبر روان‌شناختی نوشته شده‌اند. آزمون اضطراب اجتماعی میزان نگرانی شما از قضاوت دیگران و ناراحتی در موقعیت‌های جمعی را می‌سنجد و چرایی آن را نمی‌سنجد. هر نظریه یکی از تبیین‌های ممکن را پیش می‌کشد. در این بخش، اضطراب اجتماعی بیشتر یا کمتر نشانه بهتر یا بدتر بودن نیست. این تفسیرها نقطه شروعی برای شناخت بهتر خودتان هستند.
دسته ۱ذهن و نگاه دیگران

این دو نظریه دلشوره در جمع را از راه نگاه دیگران در ذهن آدم توضیح می‌دهند. یکی آن را از انتظار داوری دیگران می‌داند و دیگری آن را از تردید درباره تصویری می‌بیند که آدم می‌خواهد از خودش در ذهن دیگران بسازد.

دیوید واتسون
ترس از ارزیابی منفی
دیوید واتسون و رونالد فرند — ۱۹۶۹
مبنای نظری

واتسون و فرند ترس از ارزیابی منفی را نگرانی از نظر دیگران درباره خود می‌دانند که با ناراحتی از شنیدن نظر منفی، دوری از موقعیت‌هایی که آدم در آن‌ها سنجیده می‌شود و انتظار داوری منفی دیگران همراه است. آن‌ها این ترس را از ناراحتی و دوری در جمع جدا کردند و برای سنجیدن هر کدام پرسشنامه جدایی ساختند. از نگاه این نظریه، هرچه ذهن بیشتر منتظر داوری منفی باشد، لحظه‌هایی که آدم در آن‌ها دیده و سنجیده می‌شود سنگین‌تر حس می‌شوند.

تحلیل کلی نتیجه شما

از دید نظریه ترس از ارزیابی منفی، ممکن است سختی شنیدن انتقاد برایتان از انتظار داوری دیگران بیاید. وقتی از شما نظری می‌خواهند، نگرانی از نادان به نظر رسیدن به ذهنتان راه پیدا می‌کند. وقتی انتظار سنجیده شدن ندارید، این نگرانی کمرنگ می‌شود و بودن در جمع برایتان آسان‌تر می‌شود.

نظر دادن برایتان وقتی حساس‌تر می‌شود که نگران باشید پاسخ صادقانه‌تان به مذاق کسی خوش نیاید. وقتی میزبان درباره غذای رستورانی که خودش انتخاب کرده است، نظرتان را می‌پرسد، پیش از گفتن اینکه غذا کمی شور است، دنبال عبارتی ملایم می‌گردید. نگرانی‌تان این است که از حرفتان ایراد بگیرد یا آن را نپسندد و همین انتظار، بیان یک نظر ساده را با مکث همراه می‌کند.

نکته تازه این نظریه این است که دوری از موقعیت‌هایی که آدم در آن‌ها ارزیابی می‌شود، بخشی از همین نگرانی است و با انتظار داوری کم و زیاد می‌شود. در همان گفت‌وگو، گاهی بخشی از نظرتان را درباره غذا نمی‌گویید، اما در جمع می‌مانید. وقتی انتظار ایراد گرفتن از حرفتان کنار می‌رود، نظر خود را راحت‌تر بیان می‌کنید.

بری شلنکر
نظریه خودمعرفی
بری شلنکر و مارک لیری — ۱۹۸۲
مبنای نظری

در این نظریه، خودمعرفی همان نشان دادن خود به دیگران است، کاری که همه آدم‌ها در هر جمعی انجام می‌دهند و با آن تصویری از خودشان در ذهن دیگران می‌سازند. شلنکر و لیری می‌گویند دلشوره در جمع وقتی پیدا می‌شود که آدم بخواهد تصویر مشخصی از خودش در ذهن دیگران بسازد و درباره ساختن آن تردید داشته باشد. هرچه آن تصویر برایش مهم‌تر و تردیدش بیشتر باشد، دلشوره هم بیشتر می‌شود و آدم به شیوه‌ای محتاط‌تر رو می‌آورد.

تحلیل کلی نتیجه شما

از دید نظریه خودمعرفی، ممکن است ساختن تصویری صمیمی از خودتان در جمع زمانی دلشوره بیاورد که در توانایی نشان دادن آن تردید داشته باشید. دوست دارید حرفتان روان و خوشایند شنیده شود و نگران دستپاچه شدن هنگام گفتنش هستید. در جمع‌های آشنا، شناختن شوخی‌ها و سلیقه‌ها کمک می‌کند تصویر دلخواهتان را راحت‌تر نشان بدهید.

تعریف کردن یک خاطره برایتان زمانی حساس می‌شود که می‌خواهید دیگران بامزگی آن را حس کنند. در جمع خانوادگی، شروع تعریف خاطره‌ای خنده‌دار را چند لحظه سبک‌سنگین می‌کنید و به این فکر می‌کنید که بخش خنده‌دارش را چطور بگویید. وقتی تعریف ماجرا پیش می‌رود و جمله‌ها پشت هم می‌آیند، کمتر درگیر تصویری می‌مانید که قرار است از خودتان بسازید.

نکته تازه این نظریه این است که دلشوره از کنار هم آمدن میل به ساختن تصویری خوب و تردید در ساختن آن پیدا می‌شود. وقتی یکی از این دو آرام می‌گیرد، فشار آن لحظه هم پایین می‌آید. در همان خاطره‌گویی، وقتی گفتن خود ماجرا برایتان از خنداندن جمع مهم‌تر می‌شود، لازم نمی‌بینید هر جمله را پیش از گفتن در ذهنتان بسنجید.

دسته ۲طبع و ریشه‌ها

این دو نظریه احتیاط در جمع را به ریشه‌هایی در طبع آدم و در تاریخ کهن ذهن او پیوند می‌دهند. یکی از طبعی حرف می‌زند که در برابر آدم‌ها و جاهای تازه محتاط می‌شود و دیگری از بخشی کهن از ذهن که مراقب جای آدم در گروه است.

جروم کیگان
بازداری رفتاری
جروم کیگان و همکاران — ۱۹۸۴
مبنای نظری

کیگان و همکارانش بازداری رفتاری را گرایشی در طبع می‌دانند که آدم را در برابر آدم‌ها، جاها و چیزهای ناآشنا محتاط‌تر، ساکت‌تر و گوش‌به‌زنگ می‌کند. پژوهش‌های آن‌ها نشان داد این احتیاط با واکنش تندتر بدن به تازگی، مثل ضربان قلب تندتر و پایدارتر، همراه است. این طبع با آشنا شدن آرام می‌گیرد و در گذر سال‌ها و با تجربه‌های تازه، در بسیاری از آدم‌ها نرم‌تر می‌شود.

تحلیل کلی نتیجه شما

از دید نظریه بازداری رفتاری، ممکن است بنا به طبعتان در برخورد با آدم‌های ناآشنا به فرصتی کوتاه برای آشنا شدن نیاز داشته باشید. شروع صحبت با کسی که هنوز او را نمی‌شناسید، احتیاطتان را بیدار می‌کند، اما با روشن شدن لحن و شیوه برخورد او، گفت‌وگو راحت‌تر می‌شود. این مکث آغاز آشنایی واکنشی به تازگی است و در کنار چهره‌های آشنا جایش را به آرامش می‌دهد.

درخواستتان را در برخورد اول محتاط‌تر بیان می‌کنید. وقتی تازه به محله‌ای آمده‌اید و از مغازه‌هایش خرید می‌کنید، پیش از پرسیدن قیمت یا جای یک کالا، لحظه‌ای به شیوه برخورد فروشنده توجه می‌کنید. با چند بار خرید از همان مغازه، فروشنده و روال خرید برایتان آشناتر می‌شوند و برای گفتن خواسته‌تان کمتر مکث می‌کنید.

نکته تازه این نظریه این است که تازگی شکل‌های گوناگونی دارد و به دیدن آدم‌های ناآشنا محدود نمی‌شود. جای تازه، ترکیب متفاوت یک جمع آشنا یا برنامه‌ای که ناگهان عوض می‌شود هم همان احتیاط را بیدار می‌کند. برای شما، مکث در نخستین خریدها از مغازه‌های محله به ناآشنا بودن فضا برمی‌گردد و با شناختن روال هر مغازه، آن مکث آغازین کوتاه‌تر می‌شود.

پل گیلبرت
نظریه رتبه اجتماعی
پل گیلبرت — ۲۰۰۱
مبنای نظری

گیلبرت بخشی کهن از ذهن را مراقب جای آدم در گروه می‌داند. از نگاه او، آدم‌ها برای جای خود در جمع بیشتر با ارزشمند و پذیرفتنی بودن در چشم یکدیگر رقابت می‌کنند و وقتی ذهن حس کند آدم سنجیده می‌شود، نشانه‌های کهن آشتی مثل سرخ شدن، پایین آوردن نگاه و کوتاه آمدن بیدار می‌شوند. این نشانه‌ها برای نگه داشتن صلح و پیوند در گروه شکل گرفته‌اند و کنار آدم‌های امن و همدل آرام‌تر می‌شوند.

تحلیل کلی نتیجه شما

از دید نظریه رتبه اجتماعی، ممکن است حساسیتتان به زیر نظر بودن از بخشی از ذهن بیاید که مراقب جای شما در گفت‌وگوست. وقتی احساس می‌کنید طرف مقابل حرفتان را می‌سنجد، محتاط‌تر می‌شوید و سرخ شدن هم ناراحتتان می‌کند. نرم‌تر حرف زدن در چنین لحظه‌ای می‌تواند تلاشی برای حفظ آرامش رابطه و شنیده شدن خواسته‌تان باشد.

پاسخی از سر بی‌حوصلگی، بیان درخواست بعدی را برایتان حساس‌تر می‌کند. در اداره، وقتی برای پیگیری کاری توضیح می‌دهید و کارمند با بی‌حوصلگی جوابتان را می‌دهد، صدایتان را آرام نگه می‌دارید. درخواست بعدی را هم کوتاه‌تر می‌گویید. از نگاه این نظریه، ملایم‌تر کردن لحن راهی برای آرام نگه داشتن گفت‌وگوست، چون می‌خواهید حرفتان شنیده شود و تنشی پیش نیاید.

نکته تازه این نظریه این است که حس جایگاه به جمع بستگی دارد. یک نفر در جمعی خود را راحت و هم‌تراز حس می‌کند و در جمعی دیگر محتاط می‌شود. احتیاطتان در برابر آن کارمند هم به چگونگی پیش رفتن همان گفت‌وگو برمی‌گردد. وقتی برای توضیحتان فرصت می‌دهد و با حوصله گوش می‌کند، نیاز به کوتاه کردن حرف‌ها کمتر می‌شود و درخواستتان را کامل‌تر می‌گویید.

دسته ۳پیوند و یادگیری

این دو نظریه به نقش رابطه‌ها و تجربه‌ها در دلشوره جمع می‌پردازند. یکی دلشوره را زنگی برای مراقبت از جا داشتن در جمع می‌داند و دیگری نشان می‌دهد آرامشی که با کنار کشیدن می‌آید چطور دلشوره را سر جایش نگه می‌دارد.

مارک لیری
نظریه سنجه اجتماعی
مارک لیری، الن تامبور، سونیا تردال و دبرا داونز — ۱۹۹۵
مبنای نظری

لیری و همکارانش نیاز به جا داشتن در جمع را از نیازهای بنیادی آدم‌ها می‌دانند. از نگاه این نظریه، احساس ارزشمندی مثل عقربه یک سنجه کار می‌کند که پذیرفته شدن آدم را در رابطه‌ها اندازه می‌گیرد و به نشانه‌های دوری و نزدیکی واکنش نشان می‌دهد. دلشوره در جمع زنگی است که برای مراقبت از این پیوندها به صدا درمی‌آید و عقربه با هر نشانه پذیرش دوباره جابه‌جا می‌شود.

تحلیل کلی نتیجه شما

از دید نظریه سنجه اجتماعی، ممکن است احساس جا داشتن در جمع برایتان به نشانه‌های سردی حساس باشد، در حالی که در دیدارهای آشنا آرامش دارید. با شنیدن انتقاد پرسشی درباره پذیرفته بودن در ذهنتان شکل می‌گیرد. عقربه ذهنی‌تان به رابطه حساس است و سنگینی یک پاسخ کوتاه برایتان به این بستگی دارد که آن را از چه کسی بشنوید.

پاسخ نگرفتن از کسی که می‌شناسید، برای لحظه‌ای پرسشی درباره رابطه پیش می‌کشد. وقتی در خیابان به آشنایی سلام می‌کنید و جوابی نمی‌شنوید، به ذهنتان می‌رسد که از شما دلخور است. هم‌زمان، این احتمال را هم در نظر می‌گیرید که صدایتان را نشنیده باشد. سلام بی‌پاسخ ذهنتان را مشغول می‌کند، اما هنوز برای آن بیش از یک توضیح دارید.

نکته تازه این نظریه این است که نشانه‌های رابطه‌ای عقربه را بیشتر از موفقیت در کارها تکان می‌دهند. یک جمله سرد از کسی که برایتان مهم است، از یک کار نیمه‌تمام سنگین‌تر حس می‌شود. برای شما، آن سلام بی‌پاسخ از همین رو پرسشی درباره رابطه است و با شنیدن پاسخی گرم، تصور دلخور بودن آن آشنا کمرنگ می‌شود.

اورال هوبارت ماورر
نظریه دوعاملی یادگیری
اورال هوبارت ماورر — ۱۹۶۰
مبنای نظری

ماورر می‌گوید دلشوره در دو مرحله یاد گرفته و نگه داشته می‌شود. در مرحله اول دلشوره به موقعیتی گره می‌خورد و در مرحله دوم، آرامشی که بلافاصله بعد از کنار کشیدن می‌آید به ذهن یاد می‌دهد دفعه بعد هم همان راه را برود. این یادگیری بیرون از اراده آدم کار می‌کند و دوری کردن فرصت دیدن پایان آرام یک موقعیت را از ذهن می‌گیرد.

تحلیل کلی نتیجه شما

از دید نظریه دوعاملی یادگیری، ممکن است بخشی از آسودگی و دلشوره‌تان در جمع از چیزهایی بیاید که ذهن هنگام ماندن یا کنار کشیدن یاد می‌گیرد. دلشوره کم‌کم و بی‌آنکه متوجه شوید به بعضی کارها در حضور دیگران گره می‌خورد و کنار کشیدن، آسودگی فوری می‌آورد. هنوز به مهمانی‌ها می‌روید و ذهنتان در کنار این آسودگی فوری، گذشتن لحظه‌های نگران‌کننده را هم تجربه می‌کند.

برای بلند شدن در جمع لحظه‌ای درنگ می‌کنید، اما در دورهمی می‌مانید. وقتی همه نشسته‌اند و می‌خواهید برای آوردن آب یا چای بلند شوید، فکر لرزیدن دستتان هنگام گرفتن ظرف به ذهنتان می‌رسد. گاهی منتظر می‌مانید تا کس دیگری بلند شود و پس از آن خیالتان آسوده می‌شود. بار دیگر خودتان آب را می‌آورید و با نشستن دوباره، دلشوره اول کار هم کمتر می‌شود.

نکته تازه این نظریه این است که آنچه در یک موقعیت یاد گرفته می‌شود، به موقعیت‌های شبیه آن هم راه می‌یابد. این قاعده درباره دلشوره و آرامش هر دو درست است. آسودگی پس از سپردن آوردن چای به دیگری، همان راه را برای ذهن آشناتر می‌کند. ذهن آرامش پس از آوردن آب و نشستن دوباره را هم به خاطر می‌سپارد و در لحظه‌های مشابه از این آموخته استفاده می‌کند.

تذکر مهم
تبیین‌های نظری این بخش بر پایه مدل‌های عمومی هستند و جزئیات تخصصی را پوشش نمی‌دهند. احساس هر کس در جمع با تجربه‌ها، رابطه‌ها و شرایط زندگی او شکل می‌گیرد، پس این تبیین‌ها را کنار شناختی بخوانید که خودتان از خودتان دارید.

چرخه اضطراب اجتماعی

هر بار که در جمعی دیده می‌شوید یا باید حرفی بزنید، مسیری در ذهن طی می‌شود. ذهن حدس می‌زند دیگران شما را چطور می‌بینند، توجه به خودتان برمی‌گردد، بدن واکنشی نشان می‌دهد، کاری برای آسان‌تر کردن آن لحظه انجام می‌شود و مروری که بعد از جمع می‌آید، موقعیت بعدی را شکل می‌دهد. در این بخش، چرخه‌ای که با نتیجه شما احتمالاً بیشتر جریان دارد مرحله به مرحله ترسیم شده است.

روش تحلیل

این بخش بر پایه مدل شناختی کلارک و ولز ساخته شده است و الگوی چرخه از نمره کل شما برداشت می‌شود.

شش مرحله، سه الگو

کلارک و ولز (۱۹۹۵) مدلی پیشنهاد کردند که مسیر نگرانی را در یک موقعیت جمعی دنبال می‌کند. در این مدل، ذهن آدم در جمع پیش از هر چیز حدس می‌زند دیگران او را چطور می‌بینند و همین حدس توجه را از چهره‌ها و گفت‌وگو به خود او برمی‌گرداند. نشانه‌های بدن، مثل سرخ شدن یا لرزیدن صدا، در این توجه پررنگ‌تر دیده می‌شوند. کارهایی برای پنهان کردن یا کوتاه کردن آن لحظه، همان لحظه را آسان‌تر می‌کنند، اما نمی‌گذارند معلوم شود بی آن‌ها چه پیش می‌آمد. مروری که بعد از جمع می‌آید، حدس موقعیت بعدی را می‌سازد. این مسیر برای همه یکی است و آنچه فرق می‌کند، سویی است که چرخه هر کس در این مرحله‌ها می‌گیرد. چرخه هر کس به یکی از سه الگوی زیر نزدیک‌تر است.

۱. موقعیت جمعی
چه موقعیتی پیش می‌آید؟
۲. پیش‌بینی قضاوت
فکر می‌کنم دیگران مرا چطور می‌بینند؟
۳. توجه به خود
توجهم کجا می‌رود؟
۴. نشانه‌های بدن
بدنم چه می‌کند؟
۵. رفتار ایمنی
برای پنهان کردن یا کنار کشیدن چه می‌کنم؟
۶. مرور بعد از جمع
بعد از آن در ذهنم چه می‌گذرد؟
چرخه روان

موقعیت جمعی دیده می‌شود و اگر حدسی درباره نگاه دیگران بیاید، سبک و گذراست. توجه بیشتر روی آدم‌ها و گفت‌وگو می‌ماند و نشانه کوچکی از بدن، مثل گرم شدن صورت، می‌آید و می‌رود بی آنکه برای پنهان کردنش کاری لازم شود. هر دور این چرخه، موقعیت بعدی را سبک‌تر می‌کند.

چرخه دوسویه

حدسی درباره قضاوت دیگران می‌آید، توجه به خود برمی‌گردد و برای آسان‌تر کردن لحظه، کاری برای پنهان کردن یا کوتاه کردن آن انجام می‌شود. اینکه چرخه بعد از آن به کدام سو برود، بیشتر به مرور بعد از جمع بستگی دارد. این مرور گاهی مهربان است و آنچه خوب پیش رفت را هم می‌بیند و گاهی سخت‌گیر است و روی لحظه سخت می‌ماند.

چرخه نگرانی

پیش‌بینی قضاوت زود و قطعی می‌آید و توجه را به درون می‌کشد. نشانه‌های بدن پررنگ دیده می‌شوند و کاری برای پنهان کردن یا کنار کشیدن، آن لحظه را تحمل‌پذیرتر می‌کند. آرامش بعد از آن واقعی ولی کوتاه است و مرور سخت‌گیر بعد از جمع، پیش‌بینی دفعه بعد را آماده می‌کند.

چرخه شما

نمودار زیر چرخه‌ای را نشان می‌دهد که با نتیجه شما احتمالاً بیشتر جریان دارد. نقطه‌ای که با رنگ زرد مشخص شده، جایی است که چرخه بیش از هر جا تغییرپذیر است.

شش مرحله چرخه شما
موقعیتپیش‌بینیتوجهبدنایمنیمرورچرخه دوسویهنوسانی
الگوی غالب در نتیجه شما
چرخه دوسویه
بسته به مرور بعد از جمع، به هر دو سو می‌چرخد
نقطه دوراهی
میان «رفتار ایمنی» و «مرور بعد از جمع»
جایگاه شما میان چرخه روان و چرخه نگرانی
L1
L2
L3
L4
M1
M2
M3
M4
H1
H2
H3
VH1
VH2
VH3
VH4
چرخه روانچرخه نگرانی

چرخه دوسویه احتمالاً گاه‌به‌گاه در گفت‌وگو با افراد ناآشنا برایتان شکل می‌گیرد. نگرانی از دستپاچه یا نادان به نظر رسیدن، حواستان را به شیوه صحبتتان می‌برد و برای کمتر مکث کردن، جمله‌ها را از قبل آماده می‌کنید. بعد از گفت‌وگو، گاهی نتیجه کار هم به چشم می‌آید و گاهی مکث‌هایتان بیشتر در خاطرتان می‌ماند.

آزمون اضطراب اجتماعی رفتار شما را در موقعیت‌های واقعی مستقیم نمی‌سنجد. الگو و شدت چرخه، برآوردی بر پایه نمره کل شماست و چرخه واقعی هر فرد در موقعیت‌های مختلف فرق می‌کند.
چرخه شما، مرحله به مرحله

ابتدا یک نمونه را کامل می‌خوانید؛ هر بخش آن با شماره و خط‌چین مشخص شده است. سپس هر بخش جداگانه باز می‌شود تا ببینید چرخه در آن مرحله چطور کار می‌کند.

یک نمونه را تصور کنید
تلفن به اداره

۱برای پرسیدن مدارک لازم به یک اداره تلفن می‌زنید و منتظر می‌مانید تا کسی جواب بدهد. ۲پیش از شروع صحبت، نگران می‌شوید که کارمند از سؤال‌هایتان کلافه شود و با خودش بگوید چیزی نمی‌دانید. ۳حواستان به مکث‌های خودتان می‌رود و در ذهنتان، خود را فردی مردد پشت تلفن تصور می‌کنید. ۴صدایتان در ابتدای تماس کمی می‌لرزد و هنگام گفتن نخستین جمله، لرزش آن را می‌شنوید. ۵پرسش‌هایی را که روی کاغذ نوشته‌اید، تند از روی برگه می‌خوانید تا حرفتان را زودتر و بدون مکث بگویید. ۶پس از قطع تماس، متوجه می‌شوید پاسخ همه سؤال‌هایتان را گرفته‌اید و لرزش آغاز صحبت زود از یادتان می‌رود.

۱موقعیت جمعی۲پیش‌بینی قضاوت۳توجه به خود۴نشانه‌های بدن۵رفتار ایمنی۶مرور بعد از جمع

در ادامه، هر بخش از این نمونه جداگانه باز می‌شود و بررسی می‌کنیم.

۱موقعیت جمعی
با توجه به نمونه بالا، موقعیت جمعی:
برای پرسیدن مدارک لازم به یک اداره تلفن می‌زنید و منتظر می‌مانید تا کسی جواب بدهد.

گفت‌وگو با فردی ناآشنا گاهی نگرانی شما را از برداشت او بیدار می‌کند. پشت تلفن، چهره طرف مقابل را نمی‌بینید و بیشتر به لحنش تکیه می‌کنید. همین ابهام جا را برای این تصور باز می‌گذارد که پرسیدن چند نکته، حوصله او را سر می‌برد.

۲پیش‌بینی قضاوت
با توجه به نمونه بالا، پیش‌بینی قضاوت:
پیش از شروع صحبت، نگران می‌شوید که کارمند از سؤال‌هایتان کلافه شود و با خودش بگوید چیزی نمی‌دانید.

سؤال پرسیدن را در آن چند ثانیه نشانه ناآگاهی خود می‌بینید. همین برداشت، احتمال کلافه شدن شنونده را برایتان جدی می‌کند، هرچند از واکنش او خبر ندارید. حالا پیش از گفتن خواسته‌تان، درگیر این می‌شوید که جمله‌هایتان چطور به گوش او می‌رسند.

۳توجه به خود
با توجه به نمونه بالا، توجه به خود:
حواستان به مکث‌های خودتان می‌رود و در ذهنتان، خود را فردی مردد پشت تلفن تصور می‌کنید.

بخشی از حواستان صرف بررسی حرف زدنتان می‌شود، هرچند توضیح طرف مقابل را هم دنبال می‌کنید. در تصویری که از خود می‌سازید، مکث‌ها بیشتر از منظور جمله‌ها به چشم می‌آیند. با چنین حساسیتی، هر تغییر کوچکی در صدا هم زودتر به گوشتان می‌رسد و نگرانتان می‌کند.

۴نشانه‌های بدن
با توجه به نمونه بالا، نشانه‌های بدن:
صدایتان در ابتدای تماس کمی می‌لرزد و هنگام گفتن نخستین جمله، لرزش آن را می‌شنوید.

تغییر صدایتان، نگرانی از ناآماده به نظر رسیدن را برایتان جدی‌تر می‌کند. آن را نشانه‌ای از آشکار شدن تردیدتان می‌گیرید، هرچند از نظر واقعی شنونده خبر ندارید. برای اینکه این ناراحتی کمتر در حرف زدنتان پیدا باشد، به جمله‌های نوشته‌شده تکیه می‌کنید.

۵رفتار ایمنی
با توجه به نمونه بالا، رفتار ایمنی:
پرسش‌هایی را که روی کاغذ نوشته‌اید، تند از روی برگه می‌خوانید تا حرفتان را زودتر و بدون مکث بگویید.

خواندن سریع نوشته‌ها کمک می‌کند کمتر دنبال کلمه بگردید و تماس را ادامه بدهید. کاغذ در اینجا پشتوانه‌ای برای پنهان ماندن تردید می‌شود، چون می‌خواهید صدایتان مطمئن به گوش برسد. وقتی صحبت تمام می‌شود، هم آن عجله در خاطرتان مانده است و هم جواب‌هایی که گرفته‌اید.

نقطه دوراهی

این چرخه در فاصله میان «رفتار ایمنی» و «مرور بعد از جمع» بیش از هر جا تغییرپذیر است. وقتی تماس تمام می‌شود، بخش دشوار پشت سر مانده است و برداشت نهایی شما هنوز شکل نگرفته است. در همین فاصله، جواب‌های کامل کارمند هم در یادتان جا می‌گیرند و جمع‌بندی شما را مهربان‌تر می‌کنند.

۶مرور بعد از جمع
با توجه به نمونه بالا، مرور بعد از جمع:
پس از قطع تماس، متوجه می‌شوید پاسخ همه سؤال‌هایتان را گرفته‌اید و لرزش آغاز صحبت زود از یادتان می‌رود.

بعد از مکالمه، برای آنچه خوب پیش رفته است هم جا باز می‌کنید. اگر تمام ماجرا را از روی لرزش اول می‌سنجیدید، برداشت سخت‌گیرتری از خودتان باقی می‌ماند. این بار، توضیحاتی که شنیده‌اید کمک می‌کنند ناراحتی اول را کنار رسیدن به خواسته‌تان ببینید.

بازگشت به آغاز چرخه

از این مکالمه، خاطره پرسیدنی می‌ماند که با تردید شروع شد و به گرفتن جواب‌ها رسید. برای تماس بعدی، انتظار جواب گرفتن هم کنار دلواپسی از بد حرف زدن جا می‌گیرد، چون کارمند همه مدارک لازم را نام برد.

جمع‌بندی چرخه شما

در گفت‌وگو با کسی که نمی‌شناسید، نگران می‌شوید که پرسیدنتان را نشانه ناآگاهی بداند. حواستان به مکث‌ها می‌رود و شروع لرزان حرف زدن ناراحتتان می‌کند. برگه آماده کمک می‌کند جمله‌ها را ادامه بدهید. در پایان این پرس‌وجو، جواب گرفتن هم در یادتان می‌ماند و ناراحتی آغاز مکالمه کم‌رنگ‌تر می‌شود.

وقتی عجله و لرزش تنها معیار سنجیدن خودتان شوند، نگرانی برای نوبت بعد آماده می‌ماند. اگر جواب‌هایی که گرفته‌اید هم در خاطرتان جا داشته باشند، تصویری کامل‌تر از آنچه گذشته است می‌ماند. این بار، علاوه بر شروع دشوار، توضیح کارمند را هم به یاد دارید و می‌دانید چه مدارکی باید ببرید.

تذکر مهم
چرخه این بخش الگویی احتمالی است که از نتیجه آزمون شما برداشت شده است. این چرخه مسیر نگرانی را در یک موقعیت جمعی ترسیم می‌کند و درباره علت آن حکمی نمی‌دهد. نگاه چند نظریه به ریشه‌های ممکن این نگرانی در بخش «تحلیل‌های نظری» آمده است.

تحلیل تحصیلی و شغلی: اضطراب اجتماعی در درس و کار

در این بخش، نتیجه آزمون شما از نگاه درس و کار تحلیل می‌شود. ابتدا متغیرهای تحصیلی و شغلی مرتبط با اضطراب اجتماعی از مضمون سؤال‌های آزمون و پژوهش‌های این حوزه استخراج شده‌اند، از جمله پژوهش راسل و تاپهام (۲۰۱۲) درباره نگرانی در جمع و تجربه دانشجویان از کلاس، پژوهش آرچبل و کوپلن (۲۰۲۲) درباره گفت‌وگوی دانشجویان با استادان و پژوهش بادنیک و همکاران (۲۰۱۹) درباره مصاحبه شغلی؛ سپس هر متغیر بر اساس نمره کل شما تحلیل شده است. متغیرها در چهار حوزه دسته‌بندی شده‌اند.

نقشه کلیدواژه‌ها

ابر کلیدواژه زیر، متغیرهای تحصیلی و شغلی و مفاهیم مرتبط با آن‌ها را نشان می‌دهد. رنگ هر متغیر، حوزه آن را نشان می‌دهد.

ابر کلیدواژه‌های تحلیلی
جریان استخراج مفاهیم

نمودار زیر نشان می‌دهد هر متغیر تحصیلی و شغلی از کدام مضمون سؤال‌های آزمون و در کدام حوزه آمده است. روی هر بخش نگه دارید تا مسیرهایش برجسته شود.

نمودار جریان مفهومی
نقشه مفهومی تماتیک

نقشه شبکه‌ای زیر پیوند چهار حوزه، مضمون‌های آزمون و متغیرهای تحصیلی و شغلی را نشان می‌دهد.

نقشه مفهومی

روی هر مفهوم نگه دارید تا ارتباطات آن برجسته شود

تحلیل متغیرهای تحصیلی و شغلی

در ادامه، هر یک از ۱۲ متغیر بر اساس نمره کل شما تحلیل شده است. این تحلیل‌ها تصویری احتمالی از تجربه شما در موقعیت‌های جمعی درس و کارند و عملکرد تحصیلی یا شغلی شما را ارزیابی نمی‌کنند.

حرف زدن جلوی جمع
۱ارائه و کنفرانس
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، بخشی از ارائه که آماده کرده‌اید آرام پیش برود و پرسش ناگهانی بعد از آن غافلگیرتان کند. هنگام توضیح مطالب در کلاس یا جلسه، فکر قضاوت جمع کمتر سراغتان می‌آید. با شنیدن پرسشی پیش‌بینی‌نشده، ممکن است نگران لرزیدن صدایتان شوید و پیش از پاسخ، به این فکر کنید که معلم یا همکاران درباره شما چه می‌گویند.
۲سؤال پرسیدن و نظر دادن در کلاس یا جلسه
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، پیش از سؤال پرسیدن یا نظر دادن در جمعی بزرگ‌تر، نگران واکنش هم‌کلاسی‌ها یا همکاران شوید. گاهی سؤالی دارید، اما صبر می‌کنید تا کسی موضوع را مطرح کند. در کلاس یا جلسه‌ای کوچک و آشنا، راحت‌تر وارد بحث می‌شوید و سؤال یا نظرتان را همان زمانی که به ذهنتان می‌رسد، بیان می‌کنید.
۳کار کردن زیر نگاه دیگران
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، هنگام انجام کاری تازه زیر نظر معلم یا همکار، نگران دستپاچه شدن شوید. وقتی هنوز کار با وسیله‌ای را یاد می‌گیرید و کسی دست‌هایتان را تماشا می‌کند، ترجیح می‌دهید نوبتتان دیرتر برسد. در کاری که بارها انجام داده‌اید، حضور همان فرد کمتر ذهنتان را درگیر می‌کند و کار با همان ریتم همیشگی پیش می‌رود.
رابطه با بالادست
۴گفت‌وگو با معلم، استاد یا مدیر
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، پیش از حرف زدن با معلم یا مدیری که اولین بار سراغش می‌روید، دلشوره داشته باشید. وقتی از معلم یا مدیر آشنا درباره بخشی از تکلیف یا کارتان سؤال می‌پرسید، بیشتر به موضوع گفت‌وگو توجه دارید. اما در اولین گفت‌وگو، نگران می‌شوید که او درباره سؤال شما چه فکری می‌کند.
۵مصاحبه و معرفی خود
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، پیش از مصاحبه برای پذیرش یا استخدام، نگران شیوه معرفی خود شوید. این نگرانی بیشتر به این بستگی دارد که گفت‌وگو چقدر رسمی باشد. وقتی مصاحبه‌کننده با لحنی صمیمی درباره خودتان می‌پرسد، حرف‌هایتان روان‌تر می‌آید، اما با پرسش‌های رسمی درباره سابقه و کارهایتان، پیش از پاسخ، برای انتخاب کلمه‌ها بیشتر مکث می‌کنید.
۶درخواست کردن و «نه» گفتن
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، خواستن چیزهای کوچک از معلم یا مدیر، مثل چند روز وقت بیشتر برای یک تکلیف، کار سختی نباشد. «نه» گفتن به همین آدم‌ها حکایت دیگری دارد. وقتی کاری به شما می‌سپارند که وقتش را ندارید، پیش از جواب دادن چند بار سبک‌سنگین می‌کنید که پاسخ منفی‌تان چطور شنیده می‌شود و گاهی «بله»ای می‌گویید که با برنامه خودتان جور نیست.
ارزیابی و بازخورد
۷شنیدن نقد و بازخورد
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، شنیدن نقد جلوی جمع بیش از شنیدن آن در گفت‌وگوی دونفره ناراحتتان کند. وقتی هم‌گروهی‌تان جلوی بقیه گروه از کارتان ایراد می‌گیرد، نگران می‌شوید که درباره خودتان چه فکری می‌کند و پاسخ دادن برایتان سخت‌تر می‌شود. در گفت‌وگوی خصوصی، نگرانی کمتری دارید و راحت‌تر درباره نکته‌ای که گفته شده است صحبت می‌کنید.
۸اشتباه کردن جلوی دیگران
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، اشتباهی که جلوی هم‌کلاسی‌ها یا همکاران پیش می‌آید بیشتر از اشتباهی که تنها خودتان متوجهش می‌شوید ذهنتان را درگیر کند. وقتی در کلاس یا جلسه جمله‌ای را اشتباه می‌گویید، از اینکه شما را ناآگاه بدانند دلشوره دارید و در ادامه صحبت محتاط‌تر می‌شوید. اما اگر همان اشتباه را فقط خودتان دیده باشید، نگرانی کمتری درباره آن دارید.
۹دیده شدن کار و ارزیابی آن
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، پیش از تحویل تکلیف یا گزارش، به واکنش معلم یا مدیر فکر کنید. اگر کار تنها به دست همان فرد برسد، انتظار برای پاسخ چندان ذهنتان را مشغول نمی‌کند و اگر قرار باشد هم‌کلاسی‌ها یا همکاران هم آن را ببینند، ممکن است پیش از فرستادنش مکث کنید و تا رسیدن پاسخ، نگران نظرشان بمانید.
همکاری و ارتباط
۱۰کار گروهی
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، در شروع کار گروهی پیش از گفتن پیشنهادتان مکث کنید. وقتی گروه درباره تقسیم کار حرف می‌زند، گاهی منتظر می‌مانید تا از نظرتان بپرسند. وقتی نقش‌ها روشن شده‌اند، درباره سهم خودتان حرف می‌زنید و هنگام گفت‌وگو برای هماهنگ کردن بخش‌های کار، نگرانی چندانی ندارید.
۱۱آشنایی با هم‌کلاسی یا همکار تازه
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، برای شروع گفت‌وگو با هم‌کلاسی یا همکار تازه کمی مکث کنید. در روز اول، پیش از سلام کردن، به این فکر می‌کنید که چطور سر صحبت را باز کنید. وقتی او زودتر خودش را معرفی می‌کند، راحت‌تر نامتان را می‌گویید و درباره درس یا کاری که تازه شروع کرده‌اید حرف می‌زنید.
۱۲جمع‌های غیررسمی درس و کار
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در درس یا کار، در جمع‌هایی با برنامه مشخص، مثل جشن پایان ترم یا دورهمی همکاران، آسوده‌تر شرکت کنید. وقتی در فاصله بخش‌های برنامه گپ بی‌برنامه‌ای شکل می‌گیرد، فکر اینکه چه بگویید دلشوره می‌آورد و پیش از پیوستن به صحبت‌ها مکث می‌کنید. با شروع بخش بعدی برنامه، دوباره با آسودگی بیشتری در جمع می‌مانید.
تذکر مهم این آزمون نگرانی، ناراحتی بدنی و دوری کردن از موقعیت‌های جمعی را در زندگی به‌طور کلی می‌سنجد و آن‌ها را به‌طور خاص در درس یا کار نمی‌سنجد. متغیرهای این بخش از مضمون سؤال‌های آزمون و پژوهش‌های این حوزه آمده‌اند و تحلیل آن‌ها ارزیابی عملکرد تحصیلی یا شغلی شما نیست. اگر هنوز شاغل نیستید، بخش‌های کاری را در کارهای گروهی و فعالیت‌های بیرون از کلاس در نظر بگیرید.

بافت زندگی: اضطراب اجتماعی در زندگی روزمره

در این بخش، نتیجه آزمون شما در زندگی روزمره، یعنی در دوستی و آشنایی، خانواده و مهمانی، جاهای عمومی و کارهای روزمره و دیده شدن جلوی دیگران، تحلیل می‌شود. یافته‌های پژوهشی درباره اضطراب اجتماعی در زندگی روزمره، از جمله پژوهش کاشدان و استگر (۲۰۰۶) درباره نگرانی در جمع و لحظه‌های خوشایند زندگی روزانه، پژوهش رودباو و همکاران (۲۰۱۴) درباره نگاه خود فرد و دوستانش به دوستی‌ها و فراتحلیل پریزانت‌پاسال، شخنر و آدرکا (۲۰۱۶) درباره اضطراب اجتماعی و فضای مجازی، با الگوی تحلیل پدیدارشناختی تفسیری در چهار تم اصلی و دوازده تم فرعی سامان داده شده‌اند. هر تم اصلی یکی از حوزه‌های زندگی روزمره است و هر تم فرعی بر اساس نمره کل شما تحلیل شده است.

مراحل تحلیل

تحلیل پدیدارشناختی تفسیری بر معنای تجربه‌ها تمرکز دارد و می‌پرسد اضطراب اجتماعی در زندگی روزمره چه شکلی پیدا می‌کند و چه معنایی برای آدم دارد. تم‌های این بخش در پنج مرحله زیر شکل گرفته‌اند.

تحلیل پدیدارشناختی تفسیری
۱
خوانش و بازخوانی
مرور یافته‌های پژوهشی درباره اضطراب اجتماعی در زندگی روزمره
۲
یادداشت‌برداری اکتشافی
ثبت توصیف‌ها، زبان و معنای تجربه‌ها
۳
تم‌های نوظهور
شکل دادن تم‌هایی که در تجربه‌ها تکرار می‌شوند
۴
پیوند تم‌ها
کنار هم گذاشتن تم‌های هم‌خانواده
۵
تم‌های اصلی
چهار تم اصلی، چهار حوزه زندگی روزمره
نقشه تم‌های زندگی

حلقه درونی نقشه چهار تم اصلی را نشان می‌دهد و حلقه بیرونی دوازده تم فرعی زندگی را نمایش می‌دهد. هرچه نمره اضطراب اجتماعی شما بیشتر باشد، حلقه بیرونی پررنگ‌تر است.

تم‌های اصلی و فرعی
حلقه درونی: تم‌های اصلیحلقه بیرونی: تم‌های فرعی
تحلیل تم‌های زندگی

در ادامه، هر یک از دوازده تم زندگی بر اساس نمره کل شما تحلیل شده است. این تحلیل‌ها برآوردی از جای احتمالی اضطراب اجتماعی در زندگی روزمره‌اند و درباره دوستی‌ها، خانواده یا زندگی شما داوری نمی‌کنند.

دوستی و آشنایی
۱آشنا شدن با آدم‌های تازه
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود وقتی با آدم‌های تازه آشنا می‌شوید، چند ثانیه اول گفت‌وگو برایتان سنگین‌تر از بقیه‌اش باشد. هنگام دیدن همسایه‌ای تازه، شاید پیش از پرسیدن نامش به این فکر کنید که چطور سر صحبت را باز کنید. چند دقیقه بعد، وقتی درباره محله حرف می‌زنید و گفت‌وگو جا می‌افتد، حواستان به حرف او می‌رود و پرسش بعدی خودبه‌خود به زبانتان می‌آید.
۲نگه داشتن دوستی‌ها
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در رفت‌وآمد با دوستانتان، پیش از دورهمی‌های چندنفره نسبت به دیدار دونفره دلشوره بیشتری داشته باشید. برای دیدن یک دوست قرار می‌گذارید و گاهی خودتان پیشنهاد دیدار بعدی را می‌دهید. وقتی دعوت به یک دورهمی چندنفره را می‌پذیرید، ذهنتان پیش این می‌رود که در آن جمع چه تصویری از شما می‌ماند و با نشستن کنار دوستانتان و شروع صحبت، ماندن در جمع سبک‌تر می‌شود.
۳گفتن نظر خود و «نه» به دوستان
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در گفتن نظرتان و «نه» گفتن به دوستان، هرچه موضوع برای دوستتان مهم‌تر باشد، گفتن حرف خودتان سخت‌تر شود. سر انتخاب فیلم، نظرتان را می‌گویید و مخالفت دوستتان را هم با خیال آسوده می‌شنوید. اما وقتی دوستی وسیله‌ای را برای کاری مهم از شما قرض می‌خواهد و نمی‌خواهید آن را بدهید، نگران دلخوری او می‌شوید و دنبال جمله‌ای می‌گردید که «نه» شما را بی‌آنکه او برنجد برساند.
خانواده و مهمانی
۴مهمانی‌ها و دورهمی‌های فامیلی
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در مهمانی‌ها و دورهمی‌های فامیلی، سخت‌ترین بخش ماجرا برایتان پیش از رسیدن باشد. در روزهای پیش از یک جشن تولد، به این فکر می‌کنید که اگر دیر برسید و همه متوجه آمدنتان شوند، چه حسی پیدا می‌کنید. وقتی وارد می‌شوید و جایی می‌نشینید، دلشوره‌تان فروکش می‌کند و با خیال آسوده‌تری از ظرفی که جلویتان می‌گیرند، میوه و شیرینی برمی‌دارید.
۵حرف زدن در جمع خانوادگی
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود وقتی در جمع خانوادگی حرف می‌زنید، با برگشتن نگاه‌ها به سمتتان نگران برداشت دیگران از حرفتان شوید. اگر خودتان درباره فیلمی که دیده‌اید سر صحبت را باز کنید، نظرتان را راحت‌تر می‌گویید و اگر ناگهان از شما بخواهند درباره همان فیلم برای جمع حرف بزنید، دلشوره می‌گیرید و به‌جای توضیح صحنه‌ای که دوست داشته‌اید، جوابتان را کوتاه می‌کنید.
۶بزرگ‌ترهای فامیل
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در دیدار با بزرگ‌ترهای فامیل، پیش کسی که کمتر می‌بینیدش، بیشتر مراقب حرف‌هایتان باشید. وقتی درباره برنامه‌هایتان می‌پرسد، کوتاه جواب می‌دهید و نگران می‌شوید که حرفتان را نپسندد یا از آن ایراد بگیرد. با بزرگ‌تری که با او صمیمی‌اید، راحت‌تر از تصمیم‌هایتان می‌گویید و اگر نظر متفاوتی داشته باشد، درباره دلیل انتخابتان هم با او حرف می‌زنید.
جاهای عمومی و کارهای روزمره
۷خرید و سفارش دادن
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در خرید و سفارش دادن، هنگام پس دادن جنس نگران واکنش فروشنده باشید. وقتی خرید طبق روال پیش می‌رود، قیمت را می‌پرسید، انتخاب می‌کنید و حساب را می‌پردازید. پس دادن لباسی که اندازه‌تان نیست ماجرای دیگری است و نگاه فروشنده و کسانی که پشت سرتان منتظرند، بیشتر توجهتان را جلب می‌کند. گاهی توضیحتان را کوتاه می‌کنید تا گفت‌وگو زودتر تمام شود.
۸تلفن زدن و پرسیدن از غریبه‌ها
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود وقتی باید تلفن بزنید یا از غریبه‌ای چیزی بپرسید، جمله اول را پیش از گفتن چند بار در ذهن بگردانید. اگر بشود پیام فرستاد، نوشتن سؤال را به تلفن زدن ترجیح می‌دهید. هنگام تماس برای پرسیدن ساعت باز بودن جایی، نگرانید که سؤالتان پیش‌پاافتاده به نظر برسد، اما با شنیدن اولین جواب، سؤال بعدی را بی‌معطلی می‌پرسید.
۹پزشک و کارهای اداری
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود وقتی با پزشک یا کارمند یک اداره سروکار دارید، پرسیدن را بی‌دردسر انجام دهید و برای گفتن اشتباه او دست‌دست کنید. اینکه چقدر آسوده حرف می‌زنید، بیشتر به این بستگی دارد که از او چیزی بپرسید یا حرفش را اصلاح کنید. درباره مدارک لازم سؤال‌هایتان را می‌پرسید، اما وقتی تاریخ روی برگه‌ای که کارمند پر کرده اشتباه است، شاید پیش از گفتنش نگران دلخور شدن او شوید.
خود و دیده شدن
۱۰نشانه‌های بدن در جمع
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود وقتی جلوی دیگران بدنتان واکنشی نشان می‌دهد، نگران دیده شدن سرخی صورت یا لرزش دستتان باشید. اگر موقع برداشتن لیوان دستتان بلرزد و کسی متوجه نشود، گفت‌وگو را دنبال می‌کنید. اما اگر فکر کنید نگاه کسی روی دستتان مانده است، از اینکه لرزش را دیده باشد نگران می‌شوید و لیوان را زودتر روی میز می‌گذارید.
۱۱ورزش و سرگرمی‌های جمعی
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در ورزش و سرگرمی‌های جمعی، وقتی نوبت شماست و همه نگاه می‌کنند، نگران اشتباه کردن شوید. وسط یک بازی گروهی که همه در حرکت‌اند، آزادانه‌تر بازی می‌کنید و کمتر به اینکه چطور دیده می‌شوید فکر می‌کنید. اما وقتی بازی می‌ایستد و جمع منتظر پرتاب شما می‌ماند، نگرانی از واکنش آن‌ها پررنگ می‌شود و گاهی ترجیح می‌دهید نوبت را به نفر دیگری بدهید.
۱۲دیده شدن در فضای مجازی
سطح اضطراب اجتماعی شما باعث می‌شود در فضای مجازی، فرستادن پیام به یک دوست نزدیک ساده باشد و گذاشتن همان حرف در گروهی بزرگ مکث بیشتری بخواهد. پیش از گذاشتن عکسی که خودتان در آن دیده می‌شوید، شاید یکی دو بار جمله زیرش را عوض کنید. وقتی پیامی در گروه می‌گذارید و کسی جواب نمی‌دهد، فکرتان چند دقیقه‌ای پیش آن پیام می‌ماند و با رسیدن اولین واکنش‌ها، آن را کنار می‌گذارید.
تذکر مهم این آزمون میزان نگرانی، ناراحتی بدنی و دوری کردن از موقعیت‌های جمعی را می‌سنجد و دوستی‌ها، رابطه‌های خانوادگی یا کارهای روزمره شما را نمی‌سنجد. تم‌های این بخش از پژوهش‌ها استخراج شده‌اند و تحلیل آن‌ها برآورد جای احتمالی همین نگرانی در زندگی روزمره است. هر یک از این حوزه‌ها از عوامل بسیاری اثر می‌گیرد که این آزمون نمی‌پرسد.

مسیر رشد

در این بخش، مسیر رشدی متناسب با سطح شما بر پایه «مدل شفقت به خود» پیشنهاد می‌شود. این مسیر سه گام دارد که هر کدام یکی از راه‌های همراهی با خود در لحظه‌های پیش، میان و بعد از جمع را تمرین می‌کند و برای هر گام یک تمرین مشخص آمده است.

مرحله رشد شما

بسته به سطح اضطراب اجتماعی، مسیر رشد در یکی از سه مرحله زیر قرار می‌گیرد. اندازه گام‌ها و نوع پشتیبانی در هر مرحله متفاوت است.

سه مرحله مسیر رشد
۱
حفظ و غنی‌سازی
شما اینجا هستید
خودیاری
۲
تقویت هدفمند
شما اینجا هستید
خودیاری ساختاریافته
۳
آرام‌سازی گام‌به‌گام
شما اینجا هستید
خودیاری و کمک تخصصی

در سطح اضطراب اجتماعی متوسط، نگاه دیگران یا شنیدن یک ایراد گاهی برایتان سنگین می‌شود و فکر دستپاچه به نظر رسیدن در ذهنتان می‌ماند. مسیر تقویت هدفمند با تمرین‌های مشخص چند بار در هفته کمک می‌کند همین لحظه‌های روزمره را سبک‌تر بگذرانید و با خودتان نرم‌تر حرف بزنید.

مسیر رشد شما: مدل شفقت به خود

کریستین نف (۲۰۰۳) شفقت به خود را رابطه‌ای مهربان با خود در لحظه‌های سخت می‌داند و آن را با سه جزء توصیف کرده است. در این رابطه، آنچه در درون می‌گذرد بی بزرگ کردن یا پس زدن دیده می‌شود، دستپاچگی و اشتباه بخشی از تجربه آدم‌ها به یاد می‌آید و حرف زدن با خود همان گرمی را پیدا می‌کند که حرف زدن با یک دوست دارد. مسیر زیر سه گام دارد که هر کدام یکی از این سه جزء را تمرین می‌کند و برای سطح شما تنظیم شده است. گام کلیدی مسیر شما مشخص شده است.

گام ۱

دیدن با مهربانی

وقتی نگاه کسی روی شماست، گرمای صورت یا لرزش می‌تواند بیشتر به چشمتان بیاید. در گام دیدن با مهربانی، حس همان لحظه را با چند کلمه ساده توصیف می‌کنید و سرزنش را از توصیفتان جدا می‌کنید.

تمرین این گام
توصیف به جای قضاوت
هدف
دیدن حس با کلمه‌های ساده
تکرار
هفته‌ای سه بار
مدت
۵ دقیقه
مکان
جایی آرام، با کاغذ
مراحل انجام
۱
نوشتن احساس
لحظه‌ای تازه را که زیر نگاه کسی دستپاچه شدید، کوتاه به یاد بیاورید و احساستان را بنویسید.
۲
توصیف ساده
اگر در نوشته‌تان خودتان را سرزنش کرده‌اید، جمله را با توصیف حسی مثل گرمای صورت یا دلگیری عوض کنید.
۳
توجه به حس
جمله تازه را آهسته بخوانید و چند لحظه به همان حس، با هر اندازه‌ای که دارد، توجه کنید.
این تمرین چه کمکی به شما می‌کند؟

در سطح شما، ناراحتی در بعضی لحظه‌ها، مثل انجام کاری زیر نگاه دیگران، پررنگ می‌شود. وقتی به خودتان می‌گویید «الان صورتم گرم شده است»، توصیف یک حس جای جمله‌ای تند درباره خودتان را می‌گیرد.

گام ۲

اشتراک انسانی

کلیدی برای مسیر شما

گام کلیدی مسیر شما همین است. در لحظه دستپاچگی، ممکن است اشتباهتان را چیزی مخصوص خودتان ببینید. در این گام، به یاد می‌آورید که در گفت‌وگوهایی که برای آدم‌ها مهم‌اند، مکث و اشتباه هم جا دارند.

تمرین این گام
دو خاطره سبک‌تر
هدف
دیدن دستپاچگی در زندگی آدم‌ها
تکرار
هفته‌ای دو بار
مدت
۸ دقیقه
مکان
در خانه، با کاغذ
مراحل انجام
۱
دو عنوان کوتاه
دو لحظه ناجور قدیمی را که امروز سبک‌تر حس می‌شوند، هر کدام با چند کلمه روی کاغذ بنویسید.
۲
گذشت زمان
کنار هر عنوان، در یک جمله بنویسید گذشت زمان چه تغییری در احساس شما نسبت به آن داده است.
۳
جای اشتباه
زیر نوشته‌ها، عبارت «اشتباه گفتن هم بخشی از گفت‌وگوهای آدم‌هاست» را اضافه کنید.
این تمرین چه کمکی به شما می‌کند؟

در سطح شما، یک مکث یا جمله اشتباه گاهی به نگرانی درباره خودتان تبدیل می‌شود. یادآوری دو لحظه‌ای که امروز سبک‌تر شده‌اند کمک می‌کند دستپاچگی را بخشی گذرا از حرف زدن آدم‌ها ببینید و کمتر خودتان را سرزنش کنید.

گام ۳

مهربانی با خود

بعد از شنیدن یک ایراد، گاهی لحن شما با خودتان از خود آن حرف تندتر می‌شود. در گام مهربانی با خود، بعد از چنین لحظه‌ای چند خط دوستانه برای خودتان می‌نویسید و دلگیری‌تان را جدی می‌گیرید.

تمرین این گام
نامه پس از دلگیری
هدف
پاسخ دوستانه به دلگیری
تکرار
هفته‌ای دو بار
مدت
۷ دقیقه
مکان
گوشه‌ای آرام، با کاغذ
مراحل انجام
۱
آغاز نامه
با نام خودتان شروع کنید و در یک جمله بنویسید کدام حرف یا اتفاق تازه برایتان سخت گذشت.
۲
پذیرفتن دلگیری
در ادامه بنویسید «از آن حرف دلگیر شدم و حق دارم با خودم نرم‌تر حرف بزنم».
۳
خواندن نامه
یک جمله باورکردنی و دلگرم‌کننده را از نامه انتخاب کنید و آن را آهسته خطاب به خودتان بخوانید.
این تمرین چه کمکی به شما می‌کند؟

در سطح شما، دلگیری از یک ایراد یا نگرانی درباره حرفی که زده‌اید، ممکن است بعد از جمع هم بماند. نوشتن با لحنی دوستانه کمک می‌کند به جای تکرار سرزنش، حرفی آرام و باورکردنی برای همان دلگیری داشته باشید.

جمع‌بندی مسیر شما

مسیر رشد شما در مرحله تقویت هدفمند است و گام کلیدی آن اشتراک انسانی است. تمرین «دو خاطره سبک‌تر» کمک می‌کند به یاد بیاورید جمله‌های اشتباه و مکث‌ها در گفت‌وگوهای آدم‌ها جا دارند و سنگینی خاطره آن لحظه‌ها با گذشت زمان تغییر می‌کند.

دو گام دیگر، دیدن با مهربانی و مهربانی با خود، کنار این تمرین قرار می‌گیرند. در تمرین «توصیف به جای قضاوت»، حس خود را با کلمه‌های ساده توصیف می‌کنید و در «نامه پس از دلگیری»، بعد از لحظه‌ای سخت با لحنی دوستانه به خودتان پاسخ می‌دهید.

تذکر مهم
پیشنهادها و تمرین‌های این بخش بر پایه نتیجه آزمون و سه جزء مدل شفقت به خود تنظیم شده‌اند و جای آموزش یا مشاوره تخصصی را نمی‌گیرند. نرم‌تر شدن لحن آدم با خودش زمان می‌برد و هر قدم کوچکی که برداشته شود، حتی بعد از چند روز وقفه، بخشی از همین مسیر است.

راهکارها و پیشنهادها

در این بخش، راهکارهایی کلی برای آرام‌تر ماندن در موقعیت‌های جمعی، متناسب با نتیجه شما آمده است و در پایان یک کتاب، یک فیلم و دو بازی گروهی پیشنهاد می‌شود. این راهکارها کنار تمرین‌های بخش «مسیر رشد» به کار می‌آیند.

راهکارهای پیشنهادی برای شما

نگرانی از قضاوت دیگران در بعضی موقعیت‌های جمعی برایتان پررنگ می‌شود و در بعضی دیگر کم‌رنگ‌تر است. پیشنهاد می‌کنیم راهکارهای زیر را به کار ببندید تا در همان موقعیت‌هایی که دلتان شور می‌زند، با خیال راحت‌تری در جمع حاضر شوید.

۱

روش‌های تن‌آرامی را یاد بگیرید و پیش از رفتن به جمعی که برایتان سخت است، آن‌ها را انجام دهید.

۲

وقتی در یک موقعیت جمعی دلشوره‌تان بیشتر می‌شود، به نفس کشیدنتان توجه کنید. نفس‌های عمیق و آرام از شکم بکشید و حواستان را به پر و خالی شدن ریه‌هایتان بدهید.

۳

وقتی در جمع هستید و نگران قضاوت دیگرانید، با خودتان مهربان و دلگرم‌کننده حرف بزنید. برای نمونه، جمله‌ای مثل «هر کسی اشتباه می‌کند و اگر من هم اشتباهی کنم، همه تلاشم را کرده‌ام و دلیلی برای نگرانی ندارم» را با خودتان تکرار کنید.

۴

بارها به خودتان یادآوری کنید که لازم نیست جلوی دیگران کامل و بی‌نقص باشید. اشتباه کردن بخشی از کار همه آدم‌هاست، پس خودتان را برای اشتباه‌هایتان سرزنش نکنید.

۵

هر وقت حس کردید نظر دیگران درباره شما دلتان را شور انداخته است، جمله‌ای مثل «نمی‌توانم و نمی‌خواهم خودم را با معیارهای ذهن دیگران جور کنم و برایم مهم است که خودم از خودم راضی باشم» را در دل به خودتان بگویید.

۶

وقتی فکرهای نگران‌کننده درباره رفتارتان در جمع به ذهنتان هجوم می‌آورند، به خودتان یادآوری کنید که این‌ها برداشت‌های ذهن خود شماست و هیچ‌کدام هنوز در واقعیت اتفاق نیفتاده است. فکر کردن به یک اتفاق هم باعث نمی‌شود آن اتفاق بیفتد.

۷

در جمع، کنار کارهای خوب دیگران، لغزش‌ها و کاستی‌هایشان را هم ببینید. وقتی می‌بینید دیگران هم کامل نیستند و اشتباه می‌کنند، قضاوتشان هم برایتان سبک‌تر می‌شود.

۸

بعد از هر بار حضور در یک موقعیت جمعی پرتنش، کارهایی را که خوب پیش رفت مرور کنید و خودتان را برای همان‌ها تشویق کنید.

۹

با دوستان و خانواده درباره دلشوره‌هایتان در جمع حرف بزنید و از آن‌ها بپرسید خودشان برای کنار آمدن با چنین دلشوره‌هایی چه راه‌هایی را امتحان کرده‌اند.

کتاب، فیلم و بازی‌های پیشنهادی

در این بخش یک کتاب و یک فیلم معرفی می‌شود که هر کدام از زاویه‌ای به نگرانی در جمع می‌پردازند. پس از آن دو بازی گروهی آمده است که با آن‌ها بودن در جمع را در فضایی شاد و دوستانه تمرین می‌کنید.

غلبه بر اضطراب اجتماعی و خجالت‌زدگی
کتاب پیشنهادی
غلبه بر اضطراب اجتماعی و خجالت‌زدگی
نویسنده:گیلیان باتلر
مترجم:آزیتا زمانی
درباره کتاب

گیلیان باتلر، روان‌شناس، این کتاب را بر پایه رویکرد شناختی-رفتاری نوشته است. او اول خواننده را با مفهوم‌های پایه اضطراب اجتماعی و ریشه‌های آن آشنا می‌کند و بعد با تمرین‌هایی گام‌به‌گام کمک می‌کند فکرها، احساس‌ها و رفتارهایی را که در جمع آزارش می‌دهند بشناسد و کم‌کم تغییر دهد.

جرئت (۲۰۱۱)
فیلم پیشنهادی
جرئت (۲۰۱۱)
کارگردان:جی. آر. سایرز
درباره فیلم

این فیلم کمدی-درام داستان مرد جوانی به نام جاش بیگز را روایت می‌کند که در جمع خیلی نگران و دستپاچه می‌شود و از ترس‌ها و تنهایی‌اش خسته شده است. او می‌پذیرد در یک پژوهش روان‌شناسی درباره اضطراب اجتماعی شرکت کند و همین تصمیم، آغاز رویارویی او با ترس‌هایش می‌شود.

پانتومیم
بازی پیشنهادی
پانتومیم
درباره بازی

پانتومیم بازی پرهیجان و شناخته‌شده‌ای است که در بسیاری از جمع‌های خانوادگی و دوستانه بازی می‌شود. بازیکن‌ها به دو گروه تقسیم می‌شوند و هر گروه چند کلمه یا عبارت انتخاب می‌کند. هر بار یک نفر از گروه مقابل داوطلب می‌شود و یکی از این کلمه‌ها یا عبارت‌ها را بی هیچ حرفی و فقط با حرکت‌های صورت و بدن نشان می‌دهد و هم‌گروهی‌هایش باید آن را حدس بزنند. این بازی در فضایی شاد کمک می‌کند فکرهای نگران‌کننده‌تان درباره جمع و گروه را محک بزنید و با انجام کارهای غیرمعمول جلوی دیگران، کم‌کم با ترس‌هایتان روبه‌رو شوید.

پی‌شوم
بازی پیشنهادی
پی‌شوم
درباره بازی

پی‌شوم یک بازی رومیزی برای جمع‌های دوستانه سه تا دوازده نفره است که از روی بازی «کارت‌ها علیه بشریت» برای زبان و فرهنگ ایرانی ساخته شده است. در هر دور، داور سؤالی مطرح می‌کند و بازیکن‌ها برای آن پاسخ پیشنهاد می‌کنند و هرچه پاسخ خنده‌دارتر، جالب‌تر یا خلاقانه‌تر باشد، بهتر است. این بازی کمک می‌کند ببینید دیگران هم به شیوه‌ای شبیه شما فکر و شوخی می‌کنند. در آن، پاسخ‌های غیرمعمول و لغزش‌های زبانی بد شمرده نمی‌شوند و گاهی امتیاز هم می‌آورند. به این ترتیب در فضایی امن، نگاهتان را به رابطه با دیگران محک می‌زنید و خودتان را در برابر قضاوت‌های شوخ و غیرمنتظره دیگران قرار می‌دهید.

پشتیبانی در تلگرام